Wat is spondylose bij honden?
Spondylose (voluit spondylosis deformans) is een verouderingsproces van de wervelkolom. Aan de randen van de wervels groeit nieuw bot: botsporen. Die sporen kunnen zo groot worden dat ze de volgende wervel raken en een brug vormen. Dat stuk rug wordt dan stijver.
Het lichaam doet dat niet zomaar. Tussen de wervels liggen tussenwervelschijven, die als schokdempers werken. Met de jaren slijten de buitenste vezels van die schijven en wordt de verbinding tussen twee wervels minder stabiel. De botsporen zijn de manier van het lichaam om dat stuk weer vast te zetten.
Spondylose wordt meestal bij toeval ontdekt, op een röntgenfoto die om een andere reden is gemaakt. Veel honden hebben er geen merkbare last van. De diagnose alleen zegt dus nog niet dat je hond pijn heeft.
Is je hond stroef of stijf na het liggen? Joint Renew Plus, ons supplement met MSM.
Hoe ontstaat spondylose?
Spondylose is vooral een kwestie van leeftijd: hoe ouder de hond, hoe vaker het op een röntgenfoto te zien is. De kans is daarnaast groter bij:
- Grote en zware rassen, die het vaker en op jongere leeftijd krijgen.
- Erfelijke aanleg. Bij de boxer is aangetoond dat spondylose deels erfelijk is, en ook bij de Duitse herder komt het veel voor.
- Instabiliteit na een ongeluk of val, waarna het lichaam het beschadigde stuk probeert vast te zetten.
- Eerdere problemen met een tussenwervelschijf, zoals een hernia.
Botsporen ontstaan vooral op de overgang van borst- naar lendenwervels en in de lage rug, vlak voor het bekken. Dat zijn de plekken waar de rug het meest buigt en draait.
Spondylose, artrose of hernia: wat is het verschil?
Spondylose wordt vaak artrose van de rug genoemd, maar het is niet hetzelfde. Bij artrose gaat het kraakbeen in een gewricht achteruit, met ontsteking en pijn. Bij spondylose groeit er bot aan de onder- en zijkant van de wervels, zonder ontsteking. Een oudere hond kan wel allebei hebben, want ook de kleine gewrichtjes tussen de wervels kunnen slijten. Meer daarover lees je bij artrose bij honden.
Een hernia is iets anders. Daarbij puilt een tussenwervelschijf uit en drukt die op het ruggenmerg. Dat geeft vaak plotseling pijn, slepen met de achterpoten of verlamming. Spondylose zelf drukt zelden op het ruggenmerg. Wel kan een botspoor aan de zijkant een zenuw raken die de rug uit loopt. Dat is een zenuwbeknelling, met pijn die kan uitstralen naar een poot.
Loopt je hond stijf met de achterpoten, dan kan dat ook aan de heupen liggen. Bij heupdysplasie bij honden lees je hoe je dat verschil herkent.
Verloop en levensverwachting: hoe erg is spondylose?
Spondylose verloopt langzaam, over jaren. De botsporen blijven en er kunnen er nieuwe bijkomen. Grotere sporen betekenen niet vanzelf meer pijn: een volledige brug kan een stuk rug juist stabiel maken.
Klachten ontstaan meestal op drie manieren: een brug breekt, een botspoor drukt op een zenuw, of er speelt nog iets anders in de rug mee. Vaak gaat het dan om periodes met pijn, met daartussen weken of maanden waarin je hond er weinig van merkt.
Spondylose op zich verkort het leven van je hond niet. Hoe goed een oudere hond met spondylose leeft, hangt vooral af van hoe beweeglijk hij blijft en welke andere ouderdomsklachten er spelen.