In deze blog leggen wij uit wat elleboogdysplasie bij honden, ook wel ED genoemd, precies is. We vertellen je wat je er allemaal aan kan doen om je hond voor deze vervelende kwaal te behoeden. Als de dierenarts de diagnose elleboogdysplasie heeft gesteld, zijn er gelukkig effectieve manieren van behandelen. Gezonde voeding en de juiste lichaamsbeweging zijn cruciaal in het voorkomen en behandelen van elleboogdysplasie bij jouw hond.
De ellebogen van een hond zijn de gewrichten in de voorpoten. Net zoals de heupen in de achterpoten zijn de ellebogen kwetsbare plekken in een hondenlijf. De voorpoten van honden bestaan uit een opperarmbeen (deze bevindt zich boven de elleboog) en de ellepijp (deze bevindt zich onder de elleboog). De elleboog fungeert als scharnier van het opperarmbeen en de ellepijp. De ellepijp heeft enkele uitstulpingen die op een ingenieuze wijze in het opperarmbeen vallen. Dit zorgt ervoor dat de elleboog sterker wordt. Misschien voel je de bui al hangen, het is juist deze schakel in de voorpoot van een hond die ook voor problemen kan zorgen als ze niet goed in elkaar vallen. Door de complexe vorm kunnen de kleinste afwijkingen al voor grote kwetsuren bij je hond zorgen. De problemen die hierdoor ontstaan, heten elleboogdysplasie ofwel ED. Dysplasie valt onder vier soorten te verdelen:
Elleboogdysplasie heeft met drie factoren te maken:
De voornaamste factor voor het ontstaan van dysplasie zit in de genen van de hond. Dysplasie is erfelijk bepaald en je ziet het dan ook vaak terug bij dezelfde hondenrassen. Onderstaande hondenrassen zijn het gevoeligst voor ED:
Wat opvalt is dat deze honden al net zo gevoelig zijn voor heupdysplasie, dat eveneens grotendeels door erfelijke aanleg wordt veroorzaakt. Wanneer je een pup aanschaft, aarzel dan niet om de verkoper te vragen of de ouders last hebben of hebben gehad van dysplasie. Het wil niet zeggen dat een hond geen ED krijgt als zijn ouders dat niet hebben gehad, maar de kans is wel kleiner.
Gezonde voeding is van ontzettend groot belang om jouw hond te vrijwaren van deze aandoening. Tijdens de eerste jaren, wanneer een hond nog aan het groeien is, is een evenwichtige dieet erg belangrijk om ervoor te zorgen dat de botten en gewrichten zo goed mogelijk ontwikkelen. De voedingsstoffen die ED in de hand werken, zijn:
We willen allemaal onze trouwe vriend of vriendin verwennen met een lekker hapje. Dat kan ook. Mits je er geen gewoonte van maakt. Besef goed dat je hond het meest gebaat is bij die gezonde hondenbrokken in plaats van vlees uit je eigen koekenpan.
Wat is een grotere eigenschap van een jonge hond dan al die bruisende energie? Juist hier schuilt de valkuil in. Die valkuil is overbelasting. Laat je pup lekker spelen en wild doen, maar doe dat tijdens het uitlaten waarbij je zelf een wandeltempo aanhoudt. Laat je jonge hond niet met je mee rennen terwijl jij aan het fietsen bent. Ook traplopen is funest voor de gewrichten van honden. Traplopen speelt een voorname rol bij het ontwikkelen van heupdysplasie, maar het heeft ook zeker een grote invloed op het ontstaan van ED.
De symptomen van elleboog dysplasie uiten zich in het mank lopen van je hond. Eerst zal een dierenarts een diagnose moeten stellen om er zeker van te zijn dat je hond geen last heeft van een ander probleem zoals een verrekte spier. De diagnose wordt vaak gesteld door middel van een röntgenscan. Op een röntgenfoto zijn loszittende stukjes bot te zien. (LPA of LPC) Wanneer er sprake is van OCD (losliggend kraakbeen) is dat niet altijd te zien op een röntgenfoto. Dan zal een CT-scan, een botscan of artroscopie uitsluitsel moeten geven.
Elleboogdysplasie bij honden kan behandeld worden met gewichtsbeheersing, aangepaste beweging, fysiotherapie en pijnstillers of voedingssupplementen. Voedingssupplementen zoals glucosamine en MSM kunnen helpen. In ernstige gevallen is een operatie nodig. Vermijd overbelasting en houd de hond op een zachte ondergrond. Overleg altijd met een dierenarts voor de beste aanpak op maat voor jouw hond.