Regenschurft bij paarden: herkennen, oorzaken en wat je kunt doen

Wat is regenschurft?

Regenschurft is een bacteriële huidontsteking. De officiële naam is dermatofilose, naar de bacterie Dermatophilus congolensis die de ontsteking veroorzaakt. In de stal heet het ook regenrot of rainrot.

De naam zet je op het verkeerde been: met schurft of schurftmijten heeft regenschurft niets te maken. De bacterie leeft op de huid van veel paarden zonder dat er iets aan de hand is. Pas als de huid lang nat blijft en verweekt, kan ze de huid binnendringen en ontstaan de typische korstjes.

Regenschurft zie je vooral in de herfst en winter, en in natte zomers. Het is goed te herkennen, maar het lijkt op andere huidproblemen, dus laat de dierenarts de diagnose stellen.

Hoe ontstaat regenschurft?

Twee dingen moeten samenkomen: de bacterie en een huid die lang nat blijft. De kans is groter bij:

• Langdurige regen en weinig mogelijkheid om te schuilen, zodat de vacht dagenlang niet droogt.
• Modder en natte weides, vooral voor de benen.
• Kleine wondjes, schaafplekken of insectenbeten, waardoor de bacterie makkelijker de huid in komt.
• Een dikke wintervacht die nat blijft aan de huid, terwijl hij aan de buitenkant droog lijkt.
• Een deken op een natte vacht, of een deken waaronder het gaat zweten.
• Gedeeld poetsgerei, dekens en zadeldekjes, waarmee de bacterie van paard naar paard gaat.
• Contact met een paard dat al regenschurft heeft.

Regenschurft herkennen: rug, kruis, hoofd en benen

Regenschurft zit vooral waar de regen op valt en blijft staan: de rug, het kruis, de schouders en de hals. Op de benen zie je het vooral bij paarden die veel in de modder staan, en soms zit het op het hoofd. Let op:

• Bultjes die je eerder voelt dan ziet als je met je hand over de vacht gaat.
• Korstjes waarin de haren rechtop blijven staan, als een penseeltje.
• Plukjes haar die met korst en al loslaten.
• Een roze, vochtige of licht etterige huid onder de korst.
• Pijn bij aanraken: veel paarden vinden poetsen op die plekken vervelend.
• Weinig jeuk. Dat onderscheidt regenschurft van veel andere huidproblemen.

Bij een paard met veel plekken, koorts of een sloom gedrag is het meer dan een huidprobleem. Dan wil je snel de dierenarts.

Regenschurft, schimmel of mok?

Regenschurft wordt vaak aangezien voor schimmel, en op de benen voor mok. Het onderscheid is belangrijk, omdat de aanpak verschilt.

• Regenschurft: korstjes met penseelhaar, vooral op rug en kruis, in natte periodes. Meestal weinig jeuk, wel pijnlijk.
• Schimmel: ronde, kale plekken met schilfers, vaak op hoofd, hals of zadelligging. Komt ook voor als het droog is en verspreidt zich makkelijk in de stal.
• Mok: korsten en ontstoken huid in de kootholte, vooral bij paarden met veel behang. De bacterie van regenschurft kan ook een van de oorzaken van mok bij paarden zijn.

Twijfel je? De dierenarts kan een korstje of uitstrijkje onderzoeken en zo bepalen wat het is. Zie je naast deze plekken ook schuren of bijten, kijk dan bij jeuk bij paarden.

Wat doe je bij regenschurft?

Zie je de korstjes, laat dan de dierenarts kijken. Zo weet je zeker dat het regenschurft is en geen schimmel, en voorkom je dat het zich uitbreidt naar andere paarden.

Wat de dierenarts onderzoekt

De dierenarts bekijkt de plekken en kan een korstje of uitstrijkje onder de microscoop onderzoeken. Bij twijfel volgt een kweek. Op basis daarvan bepaalt de dierenarts welke behandeling past en hoe je met de korsten omgaat.

Tot de dierenarts er is

• Zet je paard droog: een stal of schuilplaats waar de vacht kan opdrogen.
• Trek de korstjes niet zelf los. Dat doet pijn en maakt de huid open; of en hoe ze eraf gaan, bespreek je met de dierenarts.
• Gebruik voor dit paard een eigen borstel, deken en zadeldekje, en was ze apart.
• Draag handschoenen als je de plekken aanraakt en was daarna je handen.
• Leg een deken alleen op een droge vacht.
• Zadel niet op plekken met korstjes.

Regenschurft voorkomen

Regenschurft komt vaak terug bij hetzelfde paard en in hetzelfde seizoen. Je verkleint de kans met:

• Een schuilplaats of droge plek in de wei, zodat je paard uit de regen kan.
• Een vacht die eerst droog is voordat er een deken op gaat.
• Een regendeken die goed ademt en niet over een natte vacht gaat.
• Eigen poetsgerei en dekens per paard.
• Minder modder bij de ingang van de wei en de drinkbak.
• In natte weken regelmatig met je hand over de rug en het kruis gaan, zodat je bultjes vroeg voelt.