Wat is haaruitval bij honden?
Honden verliezen het hele jaar door haar, en twee keer per jaar veel: in de rui. De vacht blijft dan overal even dik. Van haaruitval spreek je als de vacht ergens dun wordt of als er kale plekken ontstaan. Dat is geen ziekte op zich, maar een signaal dat er iets aan de huid of in het lichaam niet klopt.
Het belangrijkste onderscheid voor de dierenarts: heeft je hond jeuk of niet? Dat wijst al een flink eind in de richting van de oorzaak.
Kale plekken met jeuk
Krabt, likt of bijt je hond veel, dan ontstaan de kale plekken meestal doordat hij zijn haar zelf beschadigt. Veel voorkomende oorzaken:
- Vlooien of een vlooienallergie, vaak met kale plekken op de rug en bij de staart.
- Mijten, zoals bij schurft.
- Een allergie, zoals atopie of een voedselallergie.
- Een bacteriële huidontsteking of een hotspot.
Meer over de oorzaken van jeuk lees je bij jeuk bij honden en atopie bij honden.
Kale plekken zonder jeuk
Valt het haar uit zonder dat je hond krabt, dan zit de oorzaak vaak dieper. Denk aan:
- Een te traag werkende schildklier. Je hond wordt ook sloom en komt aan.
- Een te actieve bijnier (de ziekte van Cushing). Je hond drinkt en eet veel en krijgt een hangbuik.
- Een schimmelinfectie, met ronde kale plekjes.
- Demodex, een mijt die vooral bij jonge honden kale plekjes rond de ogen en op de poten geeft.
- Druk op de huid, zoals eeltplekken op de ellebogen bij grote of oudere honden.
- Stress, een ziekte of een dracht, waarna een paar weken later veel haar uitvalt.
Symmetrische kaalheid
Is de haaruitval aan beide kanten van het lichaam gelijk, dan heet dat symmetrische kaalheid. Vaak zit er een hormonale oorzaak achter. Een bekende vorm is flankalopecia: kale plekken op beide flanken, die in de herfst en winter ontstaan en in het voorjaar vaak weer aangroeien. Het komt vooral voor bij de boxer, de Airedale en de Engelse bulldog, en is niet schadelijk. Laat de dierenarts wel eerst andere oorzaken uitsluiten.